« جاوا آسان نمود اول، ولي افتاد مشكل ها ! | صفحه اصلی | مشخصات Tier ها »
JavaEE Web Application
December 16, 2007 03:30 PM
صحبت را با نگاهي به مفهوم Web Application در JavaEE ادامه مي دهم.
Web Application چيست؟
يکي از تعاريف Web Application مي گويد که Web Application نرم افزاري است که تحت وب مورد دستيابي قرار مي گيرد. يکي از دلايل عموميت يافتن Web Application ها اين است که از همه جا قابل دسترسي است و دسترسي به آن نياز به نصب نرم افزارخاصي روي client ندارد.
اما Sun، يک Web Application را بعنوان يک Web Server يا Application Server پيشرفته تعريف مي کند و به دو گونه، تقسيم مي کند.:
• Presentation-oriented: اين نوع WebApp صفحات وبي ايجاد مي کند که امکان تعامل با کاربر را فراهم مي سازند. اين صفحات مي تواند انواع markup language ها همچون HTML و XML را دربر مي گيرد. همچنين محتواي آنها بصورت ديناميک، با توجه به درخواست کاربر توليد مي شوند.
• Service-oriented: اين نوع WebApp امکان استفاده از Web Service را فراهم مي کنند. اغلب Presentation-oriented App ها بعنوان client براي Service-oriented App ها هستند.
در Java 2 platform توليد محتواي ديناميک با صفحات jsp يا Servlet ها انجام مي شود که به Web Component معروفند.
Servlet ها کلاس هاي ايجاد شده به زبان جاوا هستند که بصورت ديناميک درخواست ها را پردازش و پاسخ ها را توليد مي کنند. صفحات jsp فايل هاي متني هستند که بعنوان servlet عمل مي کنند اما رفتار آنها در توليد محتواي ديناميک قابل درک تر است. اگرچه jsp و servlet به جاي يکديگر قابل استفاده هستند ، اما هر کدام نقطه قوت و ضعف خاص خود را دارند. Servlet ها بيشتر براي ايجاد Service-oriented App ها ، همچنين توابع کنترلي Presentation-oriented App مناسب هستند. اما jsp ها بيشتر براي توليد متن هاي markup مثل HTML، WML، XML و SVG (Scalable Vector Graphics) مناسب هستند.
پس از معرفي Servlet و jsp، تکنولوژي ها و framework هاي جديدي براي توليد WebApp ها ايجاد شد. از جمله JSF. با اين حال Servlet زيربناي همه تکنولوژي هاي مذکور است.
هريک از تکنولوژي هاي بعد از Servlet لايه اي بر abstraction افزودند و باعث افزايش سرعت و ارتقاء کيفيت توليد WebApp ها شدند.
Web Component ها روي پلتفرمي به نام Web Container اجرا مي شوند. Web Container انواع سرويس ها و امکانات لازم براي استفاده Web Component ها، همچنين امکان دسترسي به ساير API ها را فراهم مي سازد.
رفتار WebApp هنگامي که روي Web Containerنصب (deploy) مي شود قابل تنظيم (configuration) است. اين تنظيمات در فايل هايي به فرمت XML به نام Deployment descriptor يا DD درج مي شوند.
مراحل توليد يک WebApp :
1. ايجاد کدهاي برنامه
2. ايجاد DD برنامه
3. کامپايل برنامه با همه کلاس هاي کمکي استفاده شده توسط Web Componnet ها
4. فرايند اختياري Package کردن App به يک Deployment unit
5. Deploy کردن App روي Web Container
6. انتساب WebApp به يک URL
منبع: Java EE Tutorial
Web Application چيست؟
يکي از تعاريف Web Application مي گويد که Web Application نرم افزاري است که تحت وب مورد دستيابي قرار مي گيرد. يکي از دلايل عموميت يافتن Web Application ها اين است که از همه جا قابل دسترسي است و دسترسي به آن نياز به نصب نرم افزارخاصي روي client ندارد.
اما Sun، يک Web Application را بعنوان يک Web Server يا Application Server پيشرفته تعريف مي کند و به دو گونه، تقسيم مي کند.:
• Presentation-oriented: اين نوع WebApp صفحات وبي ايجاد مي کند که امکان تعامل با کاربر را فراهم مي سازند. اين صفحات مي تواند انواع markup language ها همچون HTML و XML را دربر مي گيرد. همچنين محتواي آنها بصورت ديناميک، با توجه به درخواست کاربر توليد مي شوند.
• Service-oriented: اين نوع WebApp امکان استفاده از Web Service را فراهم مي کنند. اغلب Presentation-oriented App ها بعنوان client براي Service-oriented App ها هستند.
در Java 2 platform توليد محتواي ديناميک با صفحات jsp يا Servlet ها انجام مي شود که به Web Component معروفند.
Servlet ها کلاس هاي ايجاد شده به زبان جاوا هستند که بصورت ديناميک درخواست ها را پردازش و پاسخ ها را توليد مي کنند. صفحات jsp فايل هاي متني هستند که بعنوان servlet عمل مي کنند اما رفتار آنها در توليد محتواي ديناميک قابل درک تر است. اگرچه jsp و servlet به جاي يکديگر قابل استفاده هستند ، اما هر کدام نقطه قوت و ضعف خاص خود را دارند. Servlet ها بيشتر براي ايجاد Service-oriented App ها ، همچنين توابع کنترلي Presentation-oriented App مناسب هستند. اما jsp ها بيشتر براي توليد متن هاي markup مثل HTML، WML، XML و SVG (Scalable Vector Graphics) مناسب هستند.
پس از معرفي Servlet و jsp، تکنولوژي ها و framework هاي جديدي براي توليد WebApp ها ايجاد شد. از جمله JSF. با اين حال Servlet زيربناي همه تکنولوژي هاي مذکور است.
هريک از تکنولوژي هاي بعد از Servlet لايه اي بر abstraction افزودند و باعث افزايش سرعت و ارتقاء کيفيت توليد WebApp ها شدند.
Web Component ها روي پلتفرمي به نام Web Container اجرا مي شوند. Web Container انواع سرويس ها و امکانات لازم براي استفاده Web Component ها، همچنين امکان دسترسي به ساير API ها را فراهم مي سازد.
رفتار WebApp هنگامي که روي Web Containerنصب (deploy) مي شود قابل تنظيم (configuration) است. اين تنظيمات در فايل هايي به فرمت XML به نام Deployment descriptor يا DD درج مي شوند.
مراحل توليد يک WebApp :
1. ايجاد کدهاي برنامه
2. ايجاد DD برنامه
3. کامپايل برنامه با همه کلاس هاي کمکي استفاده شده توسط Web Componnet ها
4. فرايند اختياري Package کردن App به يک Deployment unit
5. Deploy کردن App روي Web Container
6. انتساب WebApp به يک URL
منبع: Java EE Tutorial
نظرخواهی
