Tired Applications:
WebApp معمولا شامل Client Tier و Middle Tier و Data Tier است. توجه JavaEE بر لايه مياني است.
از نظر منطقي نيز مي توان لايه هاي App را بدين صورت درنظر گرفت:

Client Tier: عبارت است از کاربري که به WebApp دسترسي مي يابد. تعريف مشخصات اين بخش از دسترس برنامه ساز خارج است.

Web Tier: عبارت است از کامپوننت هايي که ارتباط بين client را با Business tier برقرار مي کنند. وظايف اصلي آن عبارت است از:
• ايجاد محتواي ديناميک به فرمت هاي گوناگون (براي client هاي گوناگون)
• دريافت اطلاعات وارد شده توسط کاربر و برگرداندن نتايج توليد شده توسط Business Tier
• کنترل گشت و گذار client در صفحات
• مديريت وضعيت داده هاي session کاربر
• انجام برخي کارهاي پايه اي و نگهداري موقت برخي داده ها در JavaBean ها
تکنولوژي هايي که در لايه Web tier استفاده مي شوند عبارتند از
• Servlet
• JSP
• JSF يا JavaServer Faces
• JavaServer Pages Standard Tag Library
• JavaBeans Component

Business Tier: اين لايه شامل کامپوننت هايي است که Business logic را پياده مي کنند. منظور از Business logic کدهايي است که امکان استفاده از توابع و کارهاي خاص حوزه کاري مربوطه را فراهم مي کنند. در يک App که از طراحي خوبي برخوردار است، بايد توابع و کارکردهاي اصلي در اين لايه پياده شوند.
تکنولوژي هايي که در اين لايه استفاده مي شوند:
• Enterprise JavaBeans components
• JAX-WS web service endpoints
• Java Persistence API entities

Enterprise Information Systems Tier يا EIS:
اين لايه شامل database server ها، سيستم هاي resource planning و کليه منابع داده اي است. معمولا اين منابع روي کامپيوترهايي غير از سرور JavaEE نصب هستند. اتصال به آنها توسط کامپوننت هاي Business tier انجام مي شود.
در اين لايه از تکنولوژي هاي زير استفاده مي شود:
• JDBC يا Java Database Connectivity API
• Java Persistence API
• J2EE Connector Architecture
• Java Transaction API يا JTA

منبع: FirstCup