يادش به خير، آن روزها كه ما نرم افزار مي خوانديم (همه اش ده دوازده سال پيش) غير از چهار پنج زبان برنامه نويسي اصلي، زبان ديگري نبود. از اين چهار پنج تا هم فقط دو زبان C و پاسكال بود كه بعنوان زبان هاي اصلي برنامه نويسان شناخته مي شد و ساير زبان ها از جمله فرترن و كوبول و اسمبلي و بيسيك، كاربردهاي خاص داشتند. اما امروزه زبان هاي برنامه نويسي بسياري وجود دارد. علاوه بر آنها تكنولوژي هاي ديگري نيز هستند كه دانستن آنها براي هر برنامه ساز ضروري است.
ديگر بر هيچ آدم نرم افزاري اي پوشيده نيست كه دانستن يك زبان برنامه نويسي و چسبيدن به آن براي سرپا و زنده ماندن در دنياي نرم افزار كفايت نمي كند. امروزه شما بعنوان يك برنامه نويس بايد با انواع زبان ها و تكنولو‍ژي ها آشنا باشيد.

Java
C#
PHP
Ruby
HTML
SQL
ASP
Perl
JavaScript

اين فقط مشتي از خروار است.
براي ما آموختن همه اين زبان ها كه امكان پذير نيست. اما براي بقا در دنياي نرم افزار لازم است حداقل با زبان هاي مهم تر و پر كاربردتر آشنا شويم.

اما چرا اين حرف ها را در اين وبلاگ مي زنم. راستش با وجوديكه تا كنون بيشتر روي جاوا متمركز بوده ام، اما مدتي است به زبان هاي ديگر هم توجه نشان مي دهم و سعي مي كنم حرف هاي موافقين و مخالفين جاوا را بشنوم. قصدم اين است كه جايگاه زبان جاوا را در ميان ساير زبان هاي برنامه نويسي بيابم و نقاط قوت و ضعف آن را شناسايي كنم.

در اين رابطه چند سوال دارم:
1- بطور كلي جايگاه جاوا در ميان ساير زبان هاي برنامه نويسي كجاست؟
2- آشنايي با جاوا تا چه حد براي برنامه نويسان لازم است؟
3- آيا جاوا كافي است؟ اگر نه، دانستن چه زبان ها و تكنولوژي هاي ديگري لازم است و چرا؟

به نظرم اين موضوع خوبي است براي گفت و گو. پس نظر بدهيد.